Drie juffen sluiten samen bijna 120 jaar onderwijs af

Kapelle - De muziek klinkt al over het schoolplein wanneer donderdagochtend een tractor met versierde karren het terrein van CBS ’t Honk op rijdt. Op de karren zitten de hoofdpersonen van de dag: juf Marian, juf Margriet en juf Cobi. Terwijl honderden leerlingen met muziekinstrumenten achter de stoet aan lopen, zwaaien de drie juffen lachend naar de kinderen. Even later staan ze samen op het balkon van de school, waar alle leerlingen een afscheidslied voor hen zingen.

Door Sarah Klopmeijer

Aan het balkon hangt een spandoek met de tekst: ‘Margriet, Cobi, Marian, geen idee wat we zonder jullie moeten, maar we gaan het proberen. Geniet van jullie pensioen!’ Voor de drie juffen is het een bijzondere laatste schooldag. Samen nemen zij bijna 120 jaar onderwijservaring mee.

“Het voelt heel raar”, zegt Cobi. “Ik kan het eigenlijk nog niet beseffen. Gehuild heb ik thuis al. Vandaag ga ik alleen maar genieten.”
Van de feestelijke ontvangst wisten de drie niets. Alleen dat ze om 8.00 uur klaar moesten staan. “Mijn man en kinderen wisten het, maar die zeiden niks. Het was echt een complete verrassing”, vertelt Margriet.

Foto: Sarah Klopmeijer 

Na het optreden op het schoolplein gaat het programma verder. De kinderen verspreiden zich over de school voor circusvoorstellingen, graffitiworkshops en andere activiteiten. Ondertussen ontvangen de juffen de groepen één voor één in een versierd lokaal. Daar dragen de leerlingen gedichten voor die zij de afgelopen weken hebben gemaakt.

Een veilige plek voor kinderen

Voor Marian, Margriet en Cobi betekent deze dag niet alleen het einde van een schooljaar, maar ook het einde van hun loopbaan in het onderwijs. Alle drie kijken ze met veel plezier terug op de jaren voor de klas.
Wat daarbij steeds terugkomt, zijn de kinderen.

Margriet werkte het grootste deel van haar loopbaan met kleuters. Juist de eerste schooljaren maakten haar werk bijzonder. “Ze komen soms heel verlegen binnen. Alles is nieuw. Je ziet ze in twee jaar tijd ontzettend groeien. Dat blijft mooi om mee te maken.”
Volgens haar gaat het niet alleen om leren lezen of rekenen, maar vooral om de ontwikkeling die kinderen doormaken.
“Ze worden steeds zelfstandiger en krijgen steeds meer vertrouwen. Aan het einde van groep 2 zie je dat ze echt klaar zijn voor een volgende stap.”
Soms merkte ze dat kinderen zich helemaal op hun gemak voelden. “Dan zeiden ze ineens ‘mama’ in plaats van ‘juf’. Dan wist ik dat een kind zich veilig voelde.”

Foto: Sarah Klopmeijer 

Ook Cobi haalt haar mooiste herinneringen niet uit bijzondere activiteiten of schoolreisjes, maar uit de leerlingen die wat extra begeleiding nodig hadden.
“Er zijn kinderen waarbij het niet vanzelf gaat. Daar steek je veel tijd en energie in. Als je dan later hoort dat het goed met ze gaat, dan ben je daar ontzettend trots op.”

Marian kijkt vooral terug op de band die je als leerkracht met een klas opbouwt.
“De kinderen ga ik het meeste missen. En natuurlijk ook de collega’s. We hebben hier zo’n fijn team. Ik zei gisteren tijdens de afscheidsborrel al dat het als een stukje familie voelt.”

Onderwijs door de jaren heen

In de tientallen jaren dat de drie voor de klas stonden, zagen zij het onderwijs veranderen.
Volgens Margriet is de aandacht voor prestaties steeds groter geworden.
“Er wordt veel meer gekeken naar doelen. Ik denk weleens: laat een kind ook gewoon kind zijn. Niet iedereen ontwikkelt zich op hetzelfde moment.”

Ook directeur Astrid ziet met het vertrek van de drie een generatie leerkrachten afscheid nemen. “Zij komen nog uit de tijd dat je alles zelf maakte. Voor lessen werden plaatjes verzameld, uitgeknipt en bewaard in mappen. Daar zaten jaren werk in.”
Volgens haar is dat inmiddels veranderd. “Tegenwoordig wordt veel digitaal voorbereid. Dat hoort bij deze tijd, maar het laat ook zien hoeveel het onderwijs in al die jaren is veranderd.”

Nieuw hoofdstuk

Na de zomervakantie begint voor alle drie een nieuwe periode.
Marian blijft actief met muziekprojecten op scholen. Zo blijft ze contact houden met kinderen. Cobi gaat aan de slag bij de VoorleesExpress van de bibliotheek. Daarnaast wil ze meer tijd besteden aan haar kleindochter, haar buurvrouw helpen en meewerken op de boerderij waar zij lid van is.
Margriet weet nog niet precies hoe haar dagen eruit gaan zien.
“Iedereen vraagt wat ik ga doen. Eerst ga ik genieten van de vakantie. Daarna zie ik wel wat er op mijn pad komt.”

Helemaal afscheid nemen van het onderwijs doen ze geen van drieën. Een keer invallen of op een andere manier iets betekenen voor een school sluiten ze niet uit.
Na de zomervakantie keren de leerlingen terug naar school. Voor Marian, Margriet en Cobi begint dan een nieuw hoofdstuk buiten het onderwijs.

Foto: Sarah Klopmeijer