Scouting De Ridder van der Maelstede: ‘We zijn een levendige vereniging’

Kapelle - Scouting De Ridder van der Maelstede in Kapelle bestond vorig jaar 90 jaar en aan die viering hebben de leden nog altijd warme herinneringen. Binnenkort is het tijd voor nog een activiteit: de oudere speltakken gaan in de eerste week van schoolvakantie op kamp met elkaar.

Door Eline Lohman

Al sinds 1935 spelen jongens en meisjes het spel van scouting in de gemeente Kapelle. Op 5 april 1935 deden verkenners van de “Hertog van Beijeren” groep uit Goes tijdens een propaganda-avond in hotel “De Zwaan” hun best om goede reclame voor de padvinderij te maken in de gemeente Kapelle.
De propaganda-avond werd een succes en zo konden op 3 juli 1935 acht verkenners geïnstalleerd worden. Hiermee was een nieuwe padvinderijvereniging in de gemeente Kapelle geboren, de Ridder van der Maelstede groep.

Al snel waren er verkenners genoeg om met twee patrouilles te draaien. De hele groep bestaat dan alleen nog uit oudere jongens tussen de 12 en 17 jaar. Een jaar later was er voldoende animo om ook een horde welpen te starten, voor de jongens van 6 tot 12 jaar. Maar helaas kwam daar de oorlogsjaren. De activiteiten werden minimaal. Na de oorlog werd het spel van verkennen weer opgevat. Het zou tot september 1966 duren dat er weer een nieuwe welpenhorde kwam. In de 70’er jaren drong ook binnen de gelederen van de Ridder van der Maelstede de emancipatie door. In 1975 werd de eerste kring kabouters opgericht, voor meisjes tussen de 6 en 12 jaar en een padvindstersvendel voor de meisjes tussen 12 en 16 jaar. In de leeftijdsgroep na 16 jaar werden de initiatieven genomen om een stam op te richten. In 1976 was ook deze speltak een feit. Zij noemden zich naar de eerste hopman, de heer Van Gelderen.

Begonnen in schuurtje

“Onze groep is begonnen in een schuurtje op een stuk land van het graszadenbedrijf Van der Have”, vertelt Veronie van Eekelen, groepsbegeleider vanuit het groepsbestuur en al lid van de scouting in Kapelle sinds 1993, ofwel sinds haar zesde.
“Met renteloze obligaties kon een gebouwtje gekocht worden dat op een wei in de Braanjenhoek (aan de Noordweg) werd geplaatst. Na de oorlog moest de groep verplaatsen. Er werd een plaatsje aan de Wemeldingse Zandweg (Grientweg) gevonden op land van de familie Wisse-Nijssen. Vanwege de verkaveling moesten we daar weg.”

Een nieuwe locatie werd gevonden in de Willem Annapolder op de voormalige vuilstortplaats. In augustus 1978 kon daar een gebouw van voormalige noodbarakken worden geopend. Het gebouw aan het Bospad werd in 1995 geopend. “Een gebouw waar we beretrots op zijn.”

Viering jubileum

Van Eekelen kijkt met een goed gevoel terug op de jubileumviering vorig jaar.
“We hebben dit gevierd door een groepsdag te houden voor onze leden. De burgemeester en de kinderburgemeester zijn aanwezig geweest bij de opening van deze dag. Daarna hebben we verschillende activiteiten gedaan op ons terrein. In de middag en avond was er de mogelijkheid om voor leden en oud-leden de stukken uit ons archief te bekijken. Voor velen pure nostalgie en jeugdsentiment wat we hebben kunnen laten zien. Ontzettend mooi dat leden en oud-leden elkaar zo konden ontmoeten herinneringen ophalen en bijpraten.”

Van Eekelen snapt wel waarom de scouting in Kapelle al zo lang bestaat. “We zijn een levendige vereniging die openstaat voor heel veel mensen en laagdrempelig probeert te zijn. Kapelle heeft sowieso een bruisend verenigingsleven en we zijn blij dat scouting daar een onderdeel van is. We zijn in de afgelopen 90 jaar zeker wel gegroeid. Wat ooit begon met een klein clubje scouts is inmiddels een vereniging met ongeveer 115 jeugdleden. Daarnaast hebben we ook nog zo’n 60 tot 70 18+ leden, zij zijn vaak ook leiding. Dit aantal blijft de afgelopen jaren stabiel. Door de jaren heen zijn er verschillende speltakken bij gekomen. Scouting heeft een heel divers en breed aanbod aan activiteiten, iedere week wordt er weer een ander programma aangeboden.”

Zelfstandig leren worden

Je leert veel bij de scouting, merkt Van Eekelen.
“Klasgenootjes op school vertelden over de scouting en de activiteiten die ze daar deden. Ik heb m’n ouders gevraagd of ik hier ook op mocht en ben nooit meer weg gegaan. Ik denk dat we al vroeg zelfstandig leren te worden, samen te werken, elkaar te helpen en naar elkaar om te kijken. Je leert jezelf als persoon kennen, wat je sterke punten zijn. Vaardigheden zoals kaart lezen, vuurmaken, primitief kamperen ook onder minder goede omstandigheden. Er zijn heel veel skills en ervaringen die ik heb opgedaan bij de scouting waar ik wat aan heb. Veel sociale vaardigheden die ik dagelijks ook in m’n werk gebruik. Bij scouting word je uitgedaagd om je creatief vermogen te ontwikkelen, te denken in oplossingen.”

De oudere speltakken gaan in de eerste week van schoolvakantie op kamp met elkaar. “De jongere speltakken inmiddels allemaal al op kamp geweest en hadden nog nog een afsluitende activiteit. Daarna zijn er even geen activiteiten. Na Kapelse dag, waar wij als vereniging ook aanwezig zijn om te laten zien wie wij zijn en wat we doen, zullen de activiteiten weer gestart worden.”