Pasen: hoop op nieuw leven
Pasen is in oorsprong vooral een voorjaarsfeest. Met rituelen vieren we het leven en het licht. Het beschilderen van gekookte eieren en het zoeken -én eten- van chocolade-eitjes is voor velen een ‘rituele’ traditie rond de paasdagen. Een christelijke uitleg van het versje rond ‘één ei is geen ei’ luidt: Eén ei is niets: ieder mens heeft de ander nodig. Twee ei is pas de helft; een zintuiglijk en lichamelijk deel van de mens. Drie ei is de drie-eenheid van lichaam, ziel en geest. Dat is het werkelijke paasei: de opstanding uit de dood.
In de oude Germaanse wereld draaide het om vruchtbaarheid en voorspoed aan het begin van het nieuwe (oogst)jaar. Eieren symboliseerden de schaal waaruit een nieuw leven kwam. De eieren werden in de akkers gestopt om de grond vruchtbaar te maken. Daarom zoeken we nu nog steeds naar eieren op Eerste Paasdag.
Gedurende de vastenperiode mochten katholieken geen vlees en eieren eten. Na de Vastentijd aten mensen de eieren die zij nog hadden liggen. Eieren die niet meer eetbaar waren, gebruikten ze om te beschilderen en/of te verstoppen. Werd de eierschaal opengebroken, dan stond dit symbool voor Christus’ verrijzenis. Gelovigen vieren de toegang tot een nieuw en eeuwig leven, het verhaal van hoop: er is leven na de dood.
In de Oekraïne kent men prachtig versierde paaseieren. Ze zijn gebaseerd op een legende over Simon van Cyrene. Hij is in Jeruzalem om zijn eieren op de markt te verkopen als hij onderweg Jezus ziet die valt met een kruis op zijn rug. Simon besluit het kruis te dragen.
Nog steeds worden in de Oekraïne de beschilderde eieren cadeau gedaan aan familie en vrienden, wat gepaard gaat met goede wensen.
Wat denkt u? Zou het de vrede in Oekraïne -en op al die andere plekken in de wereld waar oorlog woedt- bevorderen, wanneer wij dit jaar bij het beschilderen van de paaseieren onze gedachten van vrede en hoop uitzenden naar al die ellendige oorlogsgebieden?