Uitingen van dank
Enige tijd geleden is er in Kapelle bij de supermarkt op de Biezelingsestraat een zebrapad geplaatst. Dank aan de verantwoordelijk wethouder. Het heeft hem bij de verkiezingen vast die extra zetel opgeleverd!
Het zebrapad ligt op een strategisch weldoordachte plaats. Toch blijven de meeste mensen oversteken op de meest onoverzichtelijke hoek van het dorp of op een gevaarlijke plek elders. Macht der gewoonte? Tijdsbesparing? Onverschilligheid?
Zelf maak ik juist bewust gebruik van dat zebrapad en steek ik naar de chauffeur die voor mij gestopt is mijn hand op. Weliswaar ingegeven door angst, maar het schijnt te worden opgevat als een dankjewel.
Op de Dijkwelseweg zijn verkeersdrempels vervangen door zware betonblokken. Ze roepen wonderwel het tegenovergestelde op van de verwachte agressie. Bestuurders zwaaien naar de tegenliggers om ze te bedanken. Past ook hier een dankjewel aan die langstzittende wethouder?
In het Zuid-Afrikaans zegt men: baie dankie; heel erg bedankt. Baie komt oorspronkelijk van banyak, Indonesisch voor veel. U kent het van terima kasih banyak: veel liefde ontvangen. Wie terima kasih banyak als dankjewel zegt, krijgt als in een reflex terima kasih kembali terug: geen dank.
Er ontstaat een cyclus én spiraal van geven en ontvangen. Dit heeft van alles te maken met wederkerigheid: gééf en je ontvangt -vaak in veelvoud- wat je gegeven hebt.
Wie is de gever? Wie de ontvanger? Wanneer we geven om het geven, staan we open om te ontvangen.
‘Zouden we je mogen bezoeken?’
‘Dat zou een geweldig mooi cadeau zijn’.
Als we oprecht geven, zit wederkerigheid daarin opgesloten. Daardoor voelt ook de reactie op de uitnodiging als cadeau. Als niet meer valt te onderscheiden wie nou eigenlijk de gever is en wie de ontvanger, dan hebben we die ander oprecht blij gemaakt en geven we elkaar nieuwe, tastbare energie. Telkens weer.